• Naar huis
• De Super Guide
• Op
• Sitemap
• Foto album

Beste vrienden

Voordat er iets, hier zijn mijn verdriet en mijn gevoelens van de slachtoffers van de tragedie die zich voordoet in de staat Santa Catarina. Het is tijd om te helpen, of met voedsel, geld of gebeden. Het is een tijd om kalm te blijven en vooral geloof.
Ook hier laat mijn gevoelens slachtoffers van terreur in India, in Mumbai. Gisteravond was er een "guerrilla" cidade.Um het centrum van deze religieus centrum en twee luxe hotels zijn in het bezit zijn van terroristen gijzelaars van verschillende nationaliteiten, maar blijkbaar de terroristen op zoek waren naar Britse en Noord-Amerikaanse toeristen. Het is onduidelijk of er Brazilianen gijzelaars. In de stad leven we in Bangalore, op zijn hoede is.
Het is onmogelijk om te begrijpen hoe het doodt en vernietigt in de naam van God, dit is onbegrijpelijk.

Terug naar normale programmering, keren we terug naar Brazilië op zaterdag. Veel dingen gebracht in een zak, een beetje vindingrijkheid hebben we nog steeds bestaat niet meer. We hebben veel geleerd, vooral op de harde manier, zoals we leren uit de ervaring van anderen is een ding, leren uit ervaring, het gevoel het vlees of in de geest steeds meer pijn doet, maar het is onvergetelijk.
Hier ontdekte ik dat spiritualiteit "is een sectie ', dat wil zeggen als je wilt een massage, een behandeling of zelfs om naar een tempel, altijd een verandering te verlaten, niets is gratis in deze wereld en dat India omvat. Ik denk dat sommige kosten, maar niet papperig, te zeggen dat de monetaire waarde niet zo moeilijk hier.
Een keer in mijn leven, heeft een beoordeling van potentieel, gewoon gezegd dat ik geen hart had, mijn leven is gebaseerd op de doelen (ik denk dat als ik een man was, zou genoemd worden als assertief, maar zwijgen). Iedereen die mij kent weet dat ik niet voel me goed, maar om hier te wonen, kan je echt niet te "aan de mensheid." Het is geweldig ellende, veel armoede, veel kinderen te beginnen, lange schepsel gedaald. We zijn harder.
Maar het grappige is de hoop, dat nooit eindigt, is het misschien een betere manier van leven, of hier of in Brazilië. "Oh een jaar vanaf nu, zal dit veranderen, de stad verbetert." En het is een feit, verslagen van de mensen die hier wonen nog langer, laten we zeggen een, twee jaar geleden was er geen grote markten, de aanvaarding van de buitenlanders was moeilijker, naar de luchthaven was een ander, klein en geplunderd. Dingen veranderen ten goede.
Helaas heb ik niet de kracht had om alleen te gaan op straat. Elke week een vreemdeling verschijnt in de krant wordt verkracht in de stad, dit is verschrikkelijk, het recht op komen en te gaan bezuinigen op die manier, ik heb totale afhankelijkheid met Chico, baart me zorgen. Gelukkig, hij is een zinnig mens leest dezelfde krant, en dan bedoel ik om terug te gaan en ginger ale te kopen met een trauma voor het leven, niet betaalt.
We missen je, onze vrienden, onze familie ... We Angeloni en nog veel meer waarde aan alle van hen, en hoe ze zijn essentieel in ons leven.
Vandaag de dag ons leven routine is, dus misschien hoeven we niet meer zo veel aan hier reageren. We overwinnen een aantal moeilijkheden aan te passen in het gezicht van enorme verschil dat bestaat tussen Bangalore en Jaragua do Sul Een voorbeeld: Vandaag, donderdag, hebben we de taxi om ons naar het vliegveld zaterdag morgen te reserveren, chico neem een ​​kaart van onze home- taxibedrijf, om de kansen van de bestuurder te verliezen te minimaliseren. Dingen hier moeten meer doordachte, berekend en gepland, omdat om uiteenlopende redenen, de kans dat iets niet werkt of niet op tijd is zeer hoog.
Ondanks deze dingen, het saldo positief is, zijn we meer volwassen (iets ouder), hebben we ons appartement goed hebben, professioneel chico is erg blij met wat hier wordt het ontwikkelen en we zijn meer verenigd - als onder stress is het knooppunt strakker of touw breekt. We weten meer, meer te leren en dank God voor u en we zijn blij!

Reacties

Plaats een reactie